Posted by: udiens | March 14, 2008

Kok Anjing

Anjing!

Itulah kata yang mesti masuk ke telinga ketika dengan tidak sengaja kaki seorang cewek terinjak oleh saya pas mau naik angkot kemarin sore. Saya bergegas menuju bangku yang panjang kemudian duduk tepat didepannya yang berada didekat pintu keluar/masuk angkot.

Saya duduk kemudian terdiam sejenak (lebih tepatnya bingung sih), lalu saya minta maaf sama cewek itu.

Timbul pertanyaan di otak saya. Ko malah kata “anjing” yang keluar?

Bukannya kalau merasa kesakitan itu kata yang mesti keluar itu “aduh” atau “ahhhh”?

Bukannya kata “Anjing” lebih tepat sebagai makian atau ungkapan marah?

Ini cewek kesakitan atau lagi marah sih? Ataukah sakit dan marah sudah tidak ada bedanya lagi?
Ah… biarin saja yang penting saya sudah minta maaf toh itu gara-gara saya juga yang tidak bisa ngontrol kaki. Ya gimana lagi, toh kaki saya tidak ada matanya, kalaupun ada mata kaki itu kan ke arah pinggir tidak ke arah depan. Lain kali, kalau kejadian seperti itu lagi kayanya saya langsung gigit badannya sekalian sambil menggonggong … Goooog … Goooggg :-)

Padahal cewek itu cantik banget … :-)

Responses

cantik banget tapi kalo menggongong sih, jadi gak bangget.

wuk wuk … :mrgreen:

Wohoho…. lucu banget tulisan kamu yang ini Din. Aku sambil ngebayangin kejadiannya. Urang sunda, Din, ceweknya?

Aku termasuk yang gak suka sama orang yang ngucapin kata-kata kasar binatang.

Anjing, nyeri euy suku aing katincak :D

Geulis-geulis ge ari loga perdog-dogan mah mening bedo, hihihi

@za

Kayanya sih urang sunda. soalnya ucapan anjing-nya “leukoh” banget :-)

aya-aya wae

Meong … meong … :P

teu robah euy? masih ngangkot wae..
anggap hiburan wae…
hehehe…

@Ridwan

Nya kieu Wan, Terrano urang can jadi euy… :-)

wah, asik euy ketemu anjing cantik

Leave a response

Your response:

Categories